Kar yangını gecenin en dar vaktinde seni düşünüyorum yokluğunu yüreğimde kanatarak.... Suskunluğuna uzanmış bedenimle demlenmiş yalnızlığını yudumluyorum dudaklarımı acıtarak.... Başucumda yokluğun, bir beden bol gelen hüznün gömleği sırtımda kan ter içinde yalnızlığına akıyorum.... Yetim düşlerimi ezip karanlıkların içinde sensizliğini kanatıyorum..Sensizligimle seni yaşıyorum

 ama ben bunu hep yapıyorum.Seni düşünmek seni sensizde sevebilmek

bana yetiyor.Gece karanlıgında  yanlızlıgımla boğuşurken seni düşünüp yanlızlığımdan kurtuluyorum.Seni tanıdığım günden beri bunların bir çogunu  hep yapıyorum.Düşünmek, seni yaşamak sanıyorum seninle olabilmek için

kısacık ömrümde bir parça mutlu olabilmek için SENİ HEP SENİ DÜŞÜNÜYORUM:.Beynim karıncalansa da kalbim son görevi için zorla damarlarıma kan pompalamaya çalışsa da bilki BEN SENİ DÜŞÜNÜYORUM:::::::
bendesaklısın